Durf ik het of durf ik het niet?

Tamara is gestart met het geven van workshops en cursussen Baby- en kindgebaren. Samen met Tineke en Petra geeft zij hiermee mede vorm aan Taal voor Taal. Als kersverse docent en ondernemer neemt Tamara je mee in haar ervaringen en belevenissen…

In december deed ik mee aan een Instagram-Challenge van dolly.nl. Ze geeft je echt handvatten om meer mensen te bereiken. Wat werkt wel en wat werkt niet op Instagram.

Ik gebruikte vóór de Challenge Instagram alleen voor de persoonlijke kiekjes. Maar nu wil ik Instagram meer gebruiken voor Taal voor Taal. Deze Challenge kwam dus precies op tijd.

In dezelfde week ontving ik over de post van drukwerkdeal een kalender met bovenstaande quote erin. Toepasselijker kan bijna niet. En zo simpel eigenlijk. Uiteindelijk blijft er maar één ding over: durf je het of durf je het niet?

Docentenopleiding

Die vraag hield mij eerder ook al bezig. Neshama gaat nu naar de peuterspeelzaal dus ik heb wat meer tijd voor mezelf. Ik wil weer wat gaan doen naast fulltime moeder zijn. Maar wat ga ik doen? Ga ik weer werken als gastouder? Ga ik wat anders doen?

De docentenopleiding voor baby- en kindgebaren kwam voorbij. Dat leek me leuk! Maar er zit al iemand in Groningen die dat doet. Heeft dat wel zin? Gaan we elkaar niet in de weg zitten? Durf ik dat? Mijn eigen bedrijf beginnen?

Het antwoord is JA! Ik durf het. (Meer hierover in een volgend blog)

Instagram challenge

Okay. Nu ik toch ja gezegd heb, wil ik het ook goed doen. Hoe ga ik social media inzetten? Hoe gaan nog meer mensen Taal voor Taal leren kennen? Hoe laten we weten dat het heel erg leuk én handig is om te gebaren?

Hoe laten we ze kennis maken met Baby- en kindgebaren?

Dolly daagde mij uit. Ze laat je nadenken over wat je wilt. Wie is mijn ideale klant? Wat wil ik ze vertellen? Hoe gebruik ik Instagram optimaal?

Voor mezelf kwamen deze vragen boven:

  • Durf ik mezelf te laten zien op social media?
  • Durf ik live te gaan?
  • Durf ik meer van mezelf te laten zien?

Dúrf ik het, of durf ik het niet?

Voor mijn volgers heb ik deze vragen:

  • Durf je buiten de hokjes te denken?
  • Durf je het aan om meer gemak te ervaren door gebaren te leren?
  • Durf je de ‘vooroordelen’ te laten gaan en ook met je horende baby en kind te gebaren?

Uiteindelijk blijft er maar één ding over: durf je het of durf je het niet?
Jan Lohuis (vertwenz)

En jij? Durf jij?

 

Begrijp me dan

Begrijp me dan

We staan op het punt te vertrekken bij de kinderopvang. Ik draag mijn zoontje op mijn arm en wil de leidster gedag zeggen. Mijn zoontje blijft staren naar het raam, de blik in zijn ogen. Iets heeft zijn interesse gewekt. Hij  beweegt zijn armen heen en weer. De leidster reageert op zijn bewegingen en zwaait naar hem. Dag Hugo, dááág, tot de volgende keer...  

begrijp-me-dan-1Jammer

De reactie van de leidster is begrijpelijk. Het lijkt misschien op zwaaien. Echter is zijn blik gefocust op iets bij het raam. Zijn gezicht laat ook niet merken dat hij bezig is met gedag zeggen tegen zijn leidster. Hij blijft stug wapperen met zijn armen, want hij wordt niet goed begrepen.

Net als brabbelen

Net als bij brabbelen. Wanneer een kind zich niet begrepen voelt, blijft hij het met brabbelen proberen. En proberen en proberen. Tot de frustratie zo hoog opgelopen is dat zowel de ouder of opvoeder als het kind ongelukkig zijn met de situatie. Het invullen van wat we denken wat kinderen bedoelen, wordt snel gedaan. Maar hebben we het altijd juist? 

‘Ik vertel het je… met gebaren.’

 Ik vertel het je… met gebaren

Een woord omzetten in gesproken taal is erg moeilijk. Een woord omzetten in gebarentaal is makkelijker. Zelfs nog vóórdat kinderen kunnen brabbelen, kunnen ze al vertellen met gebaren. Het maken van gebaren ontstaat namelijk vanuit de grove motoriek:

  • Eerst alleen met de armen, ver van het lichaam
  • Dan komen de handen erbij
  • En vervolgens met de vingers en dichter op het lichaam

Om het gebrabbel te ondersteunen, kunnen kinderen dus gebaren gebruiken. Zie het als een soort ‘ondertiteling’. De spraak, de fijne motoriek, komt hierna. En wees niet bang dat een kind later gaat praten omdat hij gebaren gebruikt. Uit onderzoek is gebleken dat het de spraak versnelt en de woordenschat van een kind vergroot. Maar daar vertel ik later meer over.  

Ik zwaai niet, maar zie een…

Hugo beweegt zijn armen en zijn blik is op het raam gericht. Ik kijk met hem mee. Er is veel te zien in de richting waar hij naar kijkt. Door het raam zien we buiten een speeltuin met schommel en glijbaan, een boom, een bal en in de verte een paar huizen. De gebaren die hij maakt, maakt duidelijk wat zijn aandacht écht heeft. Dat stickertje in de hoek. Op het raam geplakt. Het is een eendje. En dat is waar zijn blik op gefocust is.

De leidster mist in dit geval aansluiting bij zijn beleving. Ik neem het haar niet kwalijk maar vind het wel jammer. Gelukkig heb ik gezien wat hij bedoeld en bevestig dat ik begrijp wat hij ziet. En met zijn grote glimlach die hij nu laat zien, weet ik dat hij zich ook begrepen voelt.  Bedankt Hugo. Voor je duidelijkheid. Ik begrijp je.