Babygebaren? Dat deden wij vroeger toch ook niet.

Vaak heb ik mij moeten verdedigen, zo voelde het. Ik vertelde mijn omgeving dat wij onze zoon babygebaren gaan leren. De vreemde blikken, open nieuwsgierige vragen, (zéér) kritische opmerkingen en ook afkeuringen zijn best te verklaren. Onbekend maakt onbemind. En tegen de stelling ‘dat deden we vroeger toch ook niet’, daar kon ik niet tegenop. En misschien moest ik dat ook niet willen.

Wat ze vroeger wél deden!

Babygebaren_

Hieperdepiep Hoera! En daar gaan de baby handjes. Nog voordat de kleine 1 jaar is geworden, wordt er druk geoefend om die handjes in de lucht te krijgen bij ‘HOERA’. Want hoe leuk is het als hij op zijn eerste verjaardag samen met de visite mee kan doen. Of het liedje ‘visje visje in het water’, bij mama op schoot die een vis gebaart met haar hand. ‘….Klom ik op een trapje naar het raamkozijn..’, en daar klimmen de handjes in de lucht van mama en de kleine. Om de dag af te sluiten met ‘sst… slaap lekker’. Waar iedereen het gebaar bij kan bedenken.

En daarom… Babygebaren.

Want vroeger konden kleine kinderen ook al zo goed met hun handjes meedoen. Daarom doen we dat anno nu nog steeds. Maar dan een beetje meer. Omdat ze dat gewoon heel goed kunnen. Het maken van gebaren is namelijk een grove motoriek, en deze ontwikkelt zich eerder dan de fijne motoriek. De spraak. En zo geef ik vandaag de dag mijn kinderen een taal in handen.

‘Want vroeger konden kleine kinderen ook al zo goed met hun handjes meedoen.’

Vertellen met gebaren als praten (nog) niet lukt

Met de taal in handen kan Hugo, mijn zoontje, vertellen wat hij ziet, hoort, wil of denkt. Zo stelde ik hem een keer de vraag welk boekje hij wilde lezen. En met zijn 14 maanden oud is dat nog lastig te vertellen. Het woordje ‘die’ kon hij goed uitgespreken. Maar dat kunnen veel boeken zijn in de overvolle boekenkast. Wijzend en roepend (‘die!’) stond hij voor de kast en kon ik beginnen met raden om welk boek het zou gaan. Gelukkig maakte hij het mij gemakkelijk. Door er ook ‘vis’ bij te gebaren. ­Dat scheelt een hoop tijd, onbegrip en frustratie.

cropped-IMG_7927.jpg

Dus waarom niet!

Het ‘visje’ van vroeger komt nog steeds van pas. Die houden we er wel in. We hebben er alleen wat meer gebaren aan toegevoegd. En dat maakt dat Hugo, nog voordat hij kan praten, kan vertellen dat hij drinken wil, een poes ziet, een helikopter hoort, en nog veel meer. En dat door te vertellen met zijn handen. Met babygebaren.

En wil je opa en oma ook betrekken bij Baby- en kindgebaren. Kom dan naar de Babygebaren avond speciaal voor opa's en oma's! Lees hier meer over deze avond...

Geplaatst in Blog en getagd met , .