En we zingen en we springen!

Hugo (in november 5 jaar geworden) en Boris (wordt in december 3 jaar) maken alles rondom het Sinterklaasfeest nu veel bewuster mee. De maanden november en december waren al speciaal voor ze, maar nu nog een béétje extra. 

Van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat,
zelfs in de nacht is er onrust of Sint wel langs ons huis gaat.
Tijdens deze verwachtingsvolle dagen,
zie je de emoties door hun lichaam jagen.

Blijdschap, vreugde en verdriet,
de jongens weten het even niet.
Onzeker, moe en boosheid ten top,
de koek is op!

Twijfel heb ik over deze ruis,
ik voel onmacht met dat gestuiter door het huis.
Ben ik degene die op hen projecteer,
en komt mijn onzekerheid op de jongens neer?

Ik probeer voorspelbaarheid te creëren,
en rustig te communiceren.
Vertellen wat er iedere dag gaat gebeuren,
zonder al te veel te zeuren.

Geïnspireerd door Pien,
die mij enkele tips liet zien.
Een plaatje geeft een kind betere uitleg,
dat is wat ik zelf ook altijd zeg.

Ik heb Hugo laten tekenen over zijn feestje,
hij in het midden en daaromheen een bos met een vliegend beestje.
De vleermuizen-speurtocht was een groot succes,
Zoals hij had verwacht en zonder enige stress.

Ook rustig communiceren,
kan door gesproken taal te visualiseren.
Door álle emoties heen, begrijpen wij elkaar,
heel eenvoudig met een GEBAAR.

Geplaatst in Verhalen over Baby- en kindgebaren en getagd met , , , .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.