Gebarenavond voor opa en oma

Gebarenavond voor opa en oma 

• Hij is toch niet doof?
• Waarom zou je gebaren?
• Hij kan/gaat toch praten?
• Vroeger gebaarden we ook niet.

Deze opmerkingen heb je misschien wel gehoord toen je vertelde aan je ouders en schoonouders dat je een cursus baby- en kindgebaren ging volgen. Maar zodra opa en/of oma zagen dat het inderdaad werkt, dat babygebaren, waren ze al gauw geïnteresseerd om meer te weten.

Zo werkte het in ieder geval bij ons. Ik geloof dat ik alleen maar positieve reacties heb gekregen van opa en de oma’s. Ik kan me niet herinneren dat iemand ook maar tegen mij het bovenstaande zei. Misschien hooguit de vraag: Is ze doof? Maar die vraag kwam vooral van vrienden, kennissen en mensen op straat / in de winkel. En dan legde ik weer vol enthousiasme uit dat we babygebaren met haar doen. Omdat we al ver voor ze kan praten met haar kunnen communiceren. Door middel van gebaren. En dat ze dus niet doof is.

Enthousiaste opa’s en oma’s

Maar onze opa en de oma’s werden erg enthousiast. Opa wilde natuurlijk vooral de gebaren weten waarmee hij zijn kleinkind kon verwennen. En waarvan hij wist dat papa en mama er niet zo blij van werden. Want ja, hij is natuurlijk opa.
De oma’s wilden ook graag de nuttige gebaren weten zoals:
• nog meer
• klaar
• eten
• drinken
• speentje
• slapen
Want ze merkten soms ook, dat Neshama tegen ze aan het praten was in gebaren, maar dat ze haar niet begrepen.
Bij mij kwam toen de gedachte naar boven: Zou het niet leuk zijn, als ze ook een cursus zouden volgen. Of misschien niet een hele cursus, maar iets aangepast speciaal voor opa’s en oma’s?

Dus ik zocht contact met Petra.

“De oma’s zien hoe leuk het is om te communiceren met Neshama met gebaren dus ze willen nu ook graag de gebaren leren. Heb je ook iets speciaals voor oma? Of ben ik dan aangewezen op je reguliere cursus? Hartelijke groeten, Tamara”

Petra had deze vraag vaker gehad en wilde er nu echt iets concreets mee gaan doen. Ze ging er over nadenken. Binnen 2 dagen had ik antwoord.

De opa’s en oma’s avond was geboren.

En hier was zoveel belangstelling voor dat er al gauw een tweede avond moest komen.
En nou kan ik het toch niet helpen, dat ik toch een beetje het gevoel heb, dat ik degene ben die de aanstichter is van deze avond. Ook al waren er meerderen voor mij die het hebben gevraagd. En was de workshop zo vol. En was er zoveel belangstelling voor dat er een tweede avond bij moest. Maar toch… na mijn berichtje ging ze concrete plannen maken.

Speciaal voor opa’s en oma’s

De cursusavond was super. We waren er met zo’n 12 man/vrouw sterk. Inclusief ouders. Petra had een leuk programma samengesteld. Een beetje theorie. Wat achtergrondinformatie. Uiteraard gebaren. En de kers op de taart voor mij nog altijd waren de persoonlijke foto’s van de kleinkinderen. Ze had aan elke ouder, van een opa of oma die er was die avond, gevraagd om een foto waarop hun kind iets gebaarde. Dus ineens kwamen alle kleinkinderen voorbij. Ik weet nog dat ik heel druk was in de weken ervoor om Neshama al gebarend op de foto te krijgen. En dat dat niet altijd meeviel. Maar het is gelukt. En een trots detail is dat die foto nog steeds gebruikt wordt in het cursusmateriaal.
(Kwam ik dus achter in de docentenopleiding. Zag ik ineens mijn kind voorbij komen. Dat was ik allang weer vergeten. Dat ze die foto kon gebruiken als ze dat wilde. Nooit gedacht dat Petra daar ook echt wat mee kon.)

Eén moeder had zelfs een filmpje gemaakt met: Het gebaar van de dag is…. En haar zoontje gebaarde heel mooi mee.
Wat een feestje om al die kinderen te zien gebaren. Om te zien dat er nog zoveel meer ouders zijn die gebaren gebruiken in hun communicatie. En dat je echt ziet dat het werkt. Dat zelfs de opa’s en oma’s er enthousiast van worden. En de meerwaarde van gebaren inzien.

Mijn schoonmoeder omschreef haar gevoel heel mooi:

Ik heb 4 kinderen opgevoed en met mijn kleindochter van 15 maanden ervaar ik voor het eerst dat ik met een kind kan communiceren zonder frustraties. ~ Oma van Neshama ~

En nu staat er weer een opa en oma avond gepland. 4 juli 2018.

Bijna 2 jaar na dat berichtje.
Alleen nu ben ik niet de gast die met oma mee komt, maar de docent…

Count your blessings.

Geplaatst in Verhalen over Baby- en kindgebaren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.